SWSA

Blaren

Tijdens het lopen kan door een combinatie van wrijving en vocht een blaar ontstaan. Deze blaren zijn gemakkelijk zelf te behandelen en hoeven, mits niet te groot, geen belemmering te zijn voor het wandelplezier. Voor de behandeling moet u eerst de blaar en z’n omgeving ontsmetten. Prik daarna met een steriele naald de blaar aan de basis door (aan twee kanten). Druk met een watje vanuit het midden van de blaar al het vocht eruit. Smeer deze daarna met jodium of Betadine in. Plak tot slot de blaar en omgeving met leukoplast dakpansgewijs af. Let bij het afplakken er goed op dat er geen verdikkingen ontstaan en dat de tape niet kan opstropen zodat er elders weer een blaar of blessure kan ontstaan. Kleine blaren kunnen goed behandeld worden met speciaal daarvoor bestemde blarenpleisters. Deze werken als een tweede huid en verminderd de pijn door de druk die wordt uitgeoefend af te vloeren via de gezonde huid. Een ander bijkomend voordeel is dat de blaar niet doorgeprikt hoeft te worden. Dat zal voor groot deel van de wandelaars de eerste reden zijn deze pleisters te gebruiken.
Onderzoek uw sokken en schoenen naar de eventuele oorzaak. Bij blaarbehandeling nooit de huid wegknippen! Verwijder de leukoplast na de wandeling voorzichtig zonder de huid te beschadigen!

Kuitkramp

De bij wandelaars vaak optredende kuitkramp is gemakkelijk te verhelpen door met de ene hand de voorvoet omhoog te drukken (dus naar het scheenbeen toe) en met de andere zachtjes in de kuitspieren te knijpen. Bij blijvende problemen moet u natuurlijk altijd professionele help inschakelen.

Teennagels

Veel nagelproblemen komen voort uit het niet goed knippen van de nagels. Een te rond geknipte nagel kan leiden tot het ingroeien van de nagel. Dit kan zeer pijnlijk zijn (ik spreek uit ervaring). Ingegroeide nagels zijn door een huisarts of in het ziekenhuis goed te behandelen en komen daarna zelden terug omdat het nagelbed een speciale behandeling krijgt waardoor op die plaats geen nagel meer kan groeien. Om zoveel mogelijk van deze perikelen gevrijwaard te blijven moet u de nagels altijd recht afknippen.

Gewrichten (Enkels, knieën en heupen)

Het lopen van een lange afstand is leuk en natuurlijk een hele prestatie. Maar voordat u zicht stort op de lange afstanden moeten de gewrichten wennen aan de belasting die ze te voortduren krijgen. Stel dat u een afstand loopt van 40 km en dat uw gemiddelde stap een afstand overbrugd van 80 cm. Met deze gegevens komt zo’n wandeling neer op 50.000 stappen. Ofwel 25.000 keer het volle gewicht op het linker- en rechterbeen. Je hoeft geen arts te zijn om te begrijpen dat die niet zonder vorm van training kan. Loop daarom je eigen tempo en forceer niets. Luister goed naar je lichaam en neem de signalen die het afgeeft altijd serieus. Pijn is namelijk altijd een waarschuwing voor een beschadiging of defect van het lichaam.

Spieren en pezen

Voor de spieren geldt eigenlijk hetzelfde als voor de gewrichten. Laat ze wennen aan de belasting die ze tijdens een wandeltocht te verwerken krijgen. Bouw daarom de lange afstanden langzaam op zodat het spierweefsel zich kan aanpassen aan de activiteiten. Op zich is een beetje spierpijn na een wandeling zelfs lekker, maar het moet na een dag wel over zijn. Geen de spieren de tijd om te herstellen na een wandeling. Ga nooit te hard van start maar laat de spieren eerst op bedrijfstemperatuur komen. Als na een tijdje de spieren zijn opgewarmd doe dan wat rek en strek oefeningen.

Eisen kleding

Draag tijdens het wandelen vooral makkelijk zittend en niet knellende kleding van bij voorkeur katoen, tricot of wol. De kleding moet transpiratievocht goed kunnen opnemen. Kleedt u naar de weersomstandigheden.
Als het buiten wat kouder is kunnen er meerdere lagen kleding over elkaar worden gedaan zodat u, wanneer u het want krijgt, laag voor laag kunt uittrekken. Bij regent heeft u waterafstotende-, winddichte- en toch ventilerende kleding nodig. Een lichte regenjas of een poncho i.c.m. een regenbroek. Probeer het bovenlichaam droog te houden. Draag geen schurende kleding zoals spijkerbroeken met dikke stiksels in b.v. het kruis.
Bij warm weer kan luchtige hoofdbedekking een verademing zijn. Maar denk er wel om dat het hoofd de warmte wel kan afvoeren.

Ondergoed

Voor mensen die nogal snel last hebben van transpireren is het raadzaam om ondergoed te dragen dat vocht goed opneemt en dat niet schuurt in de liezen. Mijn persoonlijk voorkeur gaat uit naar ondergoed met langen pijpen. Deze hebben namelijk heen schurende elastieken in de liezen. Voor de dames is het aan te radel een goede sport-BH te dragen.

Sokken

Een goed gekozen sok is een belangrijke voorwaarde voor een fijne wandeling, hike of trektocht. De juiste sok vult het comfort van uw wandelschoenen aan. Zo loopt u prettiger en voorkomt u blaren.
Let bij het kopen van wandelsokken op de volgende zaken:
-Passen de sokken bij u? Bent u man of vrouw, transpireert u veel of weinig, heeft u een brede of smalle voet, bent u licht of zwaar en dergelijke.
-Passen de sokken bij de soort tocht die u wilt ondernemen? Ook uw schoenkeuze zal daardoor worden bepaald, en schoenen en sokken moeten goed bij elkaar passen. Een zware bergschoen vraagt bijvoorbeeld een dikkere sok met een hoge dichtheid.
-Passen de sokken bij de omstandigheden waarin u ze wilt gebruiken? Denk aan zomer, winter, vochtig of droog klimaat en dergelijke.
Sokkenfabrikanten hebben de laatste jaren heel wat vernuft gestoken in research. Daardoor is er nu een reeks aan uitgekiende sokken. Voor iedereen, voor iedere soort tocht en voor allerlei omstandigheden. De prijs van een goede wandelsok ligt tussen de 15 en 30 Euro. Duurder kan altijd, goedkoper kan misschien tijdens de uitverkoop of bij prijsstunts, maar verder zou ik u bij een lagere prijs aanraden goed op te letten of de sok wel aan de eisen voldoet.

Welke functies hebben wandelsokken nu eigenlijk?

  • Uw voeten droog houden.
    Een belangrijke factor bij het ontstaan van blaren is dat uw voeten langdurig (te) vochtig blijven door de transpiratie van uw voeten. Daarom is het belangrijk dat de transpiratie voldoende van uw voet wordt afgevoerd.
  • Wrijving voorkomen.
    Naast vocht is de inwerking van druk en wrijving de belangrijkste factor voor het ontstaan van blaren. Het transpiratievocht maakt je huid week, druk en wrijving doen vervolgens de blaar ontstaan. De kans op wrijvingsblaren, vooral op de hiel, is te verminderen door de wrijving tussen sok en schoen te minimaliseren. Ook is het belangrijk dat je sokken goed passen, en je moet dus goed letten op de juiste maat.
  • Schokdemping.
    Tijdens een lange wandeling krijgt je lichaam vele duizenden keren een schok te verwerken, die veroorzaakt wordt door de landing van je voet op de ondergrond. Zowel je schoen als je sokken kunnen helpen bij het dempen van die klappen. Goede wandelsokken hebben daarom een verdikt voetbed, dat meestal bestaat uit badstof of een dubbel gebreide laag.
  • Je voeten op een prettige temperatuur houden.
    Hierover kunnen we kort zijn: de sokken die je draagt moeten passen bij de buitentemperatuur waarin je loopt. Uiteraard zul je lopend op sneeuw of ijs warmere sokken willen dragen dan wanneer je een wandeling in de tropen maakt.

Tips

Naast een paar goede schoenen en sokken kunnen ook de volgende maatregelen je helpen je wandeling comfortabel te laten verlopen:
Trek tijdens een rustpauze je sokken en schoenen een poosje uit.
Wissel zonodig halverwege de dag je sokken en laat vochtige sokken opdrogen
Draag eventueel losse vochtopnemende inlegzooltjes. Ze zijn tegenwoordig in alle soorten en maten te koop.
Was je sokken regelmatig zodat zweet en vuil eruit verdwijnen en de sok veerkrachtig blijft. Let daarbij goed op het wasvoorschrift. Gebruik zachte, niet alkalische zeep en spoel met lauw water om vervilten te voorkomen. Veel katoen in je sok is nadelig voor de schokdemping. Katoen houdt vocht vast en vocht verslechtert de demping.

Voeten, zorg er goed voor

Als u te nauwe schoenen draagt of onvoldoende aandacht aan uw voeten besteed, kan dit likdoorns veroorzaken. In de meeste TV-programma’s lijken de vrouwen geboren op hakken. Maar deze nauwe hoge puntschoenen zijn niet bevorderlijk voor de gezondheid van uw voeten. Als de schoen op een teengewrichtje drukt, kan een eksteroog ontstaan. En een eksteroog, ook wel likdoorn of clavusgenoemd, kan behoorlijk pijnlijk zijn.
Een likdoorn, of een “eksteroog”, is een hard driehoekig hoorngezwelletje dat in een puntvorm door de opperhuid groeit. De punt drukt uiteindelijk tegen de zenuwuiteinden die zich in de lederhuid bevinden, dit veroorzaakt soms onuitstaanbare pijn tijdens het lopen. Wanneer de likdoorn volledig verwijderd wordt dan bestaat de kans dat hij voorgoed wegblijft.
Gelukkig hebben we hier bij de meeste wandelschoenen geen last van. Maar als u likdoorns oploopt tijdens het dagelijks vertoeven in deze te nauwe monsters heeft u er tijdens het wandelen waarschijnlijk ook veel last van.

Hoe kunt u een likdoorn herkennen?

Een likdoorn is eeltplek op de voet in de vorm van een wig. De grootte is maximaal enkele milimeters groot. Rond de likdoorn kunt u duidelijk de grenzen met de normale huid zien. Een likdoorn bevindt zich meestal op een van de volgende plaatsen:
Onder de voetzool
Boven op de tenen
Tussen de tenen (vaak tussen de kleine teen en de teen ernaast)

Heb ik een wrat of eksteroog?

Een likdoorn of eksteroog voelt meestal hard aan, maar er bestaan ook zachte varianten. Hierdoor is het lastig om een likdoorn van een voetzoolwrat te onderscheiden. Bij een voetzoolwrat vormt ook eelt rondom de wrat. Als u het eelt voorzichtig verwijdert, komt de kern van de wrat vrij. Bij voetzoolwratten ziet u dan kleine zwarte puntjes, ook wel puntbloedinkjes genoemd. De huidlijnen lopen hierbij niet door. Bij een likdoorn zijn geen zwarte puntjes aanwezig. In het midden is vaak eenvoudig wat weefsel weg te krabben. Een likdoorn bevindt zich altijd boven een benig gedeelte van de voet.

Overmatige druk

Wanneer een kleine plek op de voet onderhevig is aan overmatige druk of wrijving, ontstaat daar een extra hoeveelheid eelt. Door druk van buitenaf (schoenen) kan dit eelt zich niet aan de buitenkant ontwikkelen. Hierdoor wordt het eelt naar binnen gedrukt, wat een eksteroog tot gevolg heeft. Een eksteroog drukt op andere structuren in de voet, met name op het bot. Daardoor ontstaat een pijnlijk gevoel. Een eksteroog ontstaat overigens niet alleen door te nauwe, hoge of puntige schoenen. Andere oorzaken zijn:
Ouder worden (dunnere huid, veranderingen in de gewrichten, diabetes)
Herhaaldelijke belastende bewegingen (karate, hardlopen, werken met gereedschap)
Standsafwijkingen van de voet
Onvoldoende verzorging.

Voorkom eksteroog

Likdoorns zullen steeds blijven ontstaan als u de oorzaak niet aanpakt. Wanneer u er herhaaldelijk last van heeft, is het verstandig om structureel uw voet te ontlasten. Dit kunt u doen door goede schoenen te kopen of ontlastende zooltjes te gaan dragen. Ook kunt u likdoornringetjes gebruiken. Die zijn bij de drogist verkrijgbaar.

Zelfcursus likdoorn verwijderen

Het is mogelijk om zelf een likdoorn te verwijderen. Hier zijn verschillende manieren voor. U kunt het eksteroog verweken met warme voetbaden, eventueel met soda. Na het voetbad haalt u voorzichtig met een scherp mesje de bovenste laag eelt eraf. Het dieper wegsnijden van eelt kunt u beter aan een arts overlaten. Als een voetbad niet werkt, kunt u de likdoorn ook week maken met een zalf of tinctuur waar salicylzuur inzit. Salicylzuur is een bijtend middel, dus pas op voor de huid rondom de likdoorn. Na 1 of 2 dagen kunt u met een scherp mesje het eelt verwijderen. Er zijn ook likdoornpleisters verkrijgbaar die hetzelfde effect hebben. Wanneer het niet lukt om zelf van likdoorns af te komen, ga dan naar de huisarts.

Bron Likdoorns: dokterdokter.nl

Wat voor schoenen moet ik hebben?

De keuze voor een wandelschoen is geheel persoonlijk. De een loopt graag op sportschoenen terwijl de ander het liefst loop op een hoge klasse-c bergschoen. Natuurlijk hangt het type schoen ook sterk af van het terrein waar u gaat lopen. Een sportschoen kan heerlijk lopen op het asfalt maar door het natte gras is het alles behalve dan ideaal.
Om een beetje overzicht te brengen in de veelheid van modellen, zijn de modellen onderverdeeld in een viertal categorieën. Uiteraard is dit slechts een indicatie voor wat je nodig hebt. Als je een zeer geoefende wandelaar bent met sterke enkelbanden, dan kun je wellicht met lichtere schoenen uit de voeten dan welke volgens de categorie-indeling wordt aanbevolen. Heb je het wandelen net ontdekt dan kan het verstandig zijn om steviger schoeisel aan te schaffen.
Het passen blijft een zaak van zelf voelen. Neem daarvoor dan ook rustig en ruim de tijd, trek alle schoenen uit de schappen pas ze stuk voor stuk. Kijk vooral niet naar kleur en model. Het enige dat telt is de pasvorm.

Wat voor soort (berg)wandelschoenen zijn er?

Om een goede keuze te kunnen maken en het overzicht te bewaren in het enorme aanbod schoenen in de buitensportwinkel, bestaat er een indeling naar het gebruiksdoel van de schoenen, die varieert van A tot en met D.

  1. Is een lichte wandelschoen voor wandelingen op goede paden in het bos en in licht glooiend terrein. Vaak laag of met een halfhoge schacht en soepele zolen.
  2. Is een (berg)wandelschoenen die voldoende steun en bescherming aan de enkels geven voor meerdaagse tochten met een rugzak. Gruis, grind en keien zijn geen enkel probleem, verijsde sneeuwvelden wel doordat de zolen niet stijf genoeg zijn. Hoge, stevige schacht; stugge zolen.
  3. Een stijvere schoen bedoelt voor wandeltechnisch moeilijker tochten in bergachtig terrein. Ze zijn beperkt stijgijzervast; je kunt er niet mee klimmen, maar wel een sneeuwveld of een vlakke gletsjer mee oversteken.
  4. Robuuste, stijgijzervaste bergschoenen voor alpiene tochten in rots, sneeuw en ijs. Ze zijn geschikt voor bergsportcursussen, gletsjertochten en zomerbeklimmingen in de Alpen.


Welke materialen, en wat zijn de voor/nadelen van deze materialen?

Schoenen in de A- en de B-categorie worden gemaakt van alleen leer of van (een combinatie van leer en) Cordura. Voor C-schoenen wordt alleen leer gebruikt.
D-schoenen worden veelal van kunststof gemaakt en bestaan dan uit een losse buiten- en een binnenschoen. Omdat dit klimschoenen zijn, worden ze hier verder niet besproken.Ten opzichte van Cordura heeft leer de volgende voordelen:
het is duurzamer, beter bestand tegen schuren en scherpe voorwerpen
het is steviger en geeft zodoende meer steun
het is redelijk waterdicht te maken
Cordura heeft ten opzichte van leer ook voordelen:
het is lichter en soepeler
het droogt sneller
het ademt beter
Goretex

Het is tegenwoordig algemeen bekend wat Gore-Tex allemaal kan. Het materiaal zorgt ervoor dat schoenen waterdicht zijn en toch ventileren. Dat betekent dat de beruchte zweetvoeten geen kans hebben, omdat het transpiratievocht naar buiten kan.
Maar wat is Gore-Tex precies? Omdat het tussen de voering en het bovenmateriaal van de schoen verstopt zit, kan je het niet zien. Dit bovenmateriaal kan leer of ook een textiele stof (bijv. cordura) zijn. Er is dus leer (en ander materiaal) met en zonder Gore-Texe. Gore-Texe zelf bestaat uit PTFE (polytetrafluorethyleen). Het bezit een aantal ongebruikelijke eigenschappen; Het is bijv. zeer plaque (ander stoffen blijven er niet aan plakken). Het isoleert heel erg goed en wordt daarom in de elektronica gebruikt.
En als je het rekt, zet het uit. Het bezit microscopisch kleine poriën. In 1969 ontdekte Bob Gore, de huidige chef van W.L. Gore & Associates, dit effect en onderkende de onvoorstelbare mogelijkheden van het materiaal.

Gore-Tex kan niet alleen voor waterdichte en lucht doorlatende kleding worden gebruikt, maar ook op medisch gebied voor prothesen en implantaten, voor de productie van filters ter reductie van de emissie van schadelijke stoffen, voor isoleringen of als omhulsel van gitaarsnaren en sinds aanvang der jaren tachtig ook als Gore-Tex-Iaminaat in schoenen. Het membraan zelf is vliesdun (0,2 mm), met microscopisch kleine poriën (1,4 miljard per CM2). Zodra het binnen in de schoen warm en vochtig wordt, zorgt het verschil in temperatuur en vochtigheid ervoor dat de waterdamp door de poriën naar buiten kan, maar dat er geen water naar binnen dringt. Een waterdruppel is namelijk veel groter dan een porie van het membraan.Waterdampmoleculen zijn echter veel kleiner en kunnen ongestoord door de poriën van het Gore-Tex membraan naar buiten verdwijnen. Uiteraard is het niet voldoende om ergens in de schoen een wondermembraan aan te brengen. De perfecte verwerkingstechnologie is puur vakmanschap, welhaast een wetenschap. Gore-Texe legt normen voor de kwaliteitscontrole vast die in de branche volkomen uniek zijn.
Maar alleen zo kan W.L Gore het waarborgbewijs Guaranteed to keep you dry verlenen – de garantie dat het Gore-Tex laminaat inderdaad waterdicht is.

Hoeveel kost een paar goede wandelschoenen?

Voor A-schoenen moet je rekenen op een prijs die tussen de EUR 50,- en EUR 150,- ligt. Voor B-schoenen variëren de prijzen tussen de EUR 100,- en EUR 200,- en voor C-schoenen tussen de EUR 175,- en de EUR 250,-. De goedkoopste D-schoen kost als snel EUR 250,-.

Passen

Heb u eenmaal besloten welke categorie schoenen u nodig heeft, dan wordt het tijd om enkele modellen te passen. Als u schoenen gaat passen doe het dan bij voorkeur niet ’s morgens vroeg maar in de middag. Wandel voordat je de winkel binnen gaat eerst een uurtje, zodat uw voeten het formaat aannemen (voeten worden dikker). Dit is vergelijkbaar zoals u onder normale omstandigheden ook loopt. Pas de schoenen met uw eigen wandelsokken aan. Uw schoenen moeten goedsluitend passen en toch voldoende ruimte voor 5 tenen geven, met aan de voorkant minstens anderhalve centimeter ruimte. De zool moet stevig zijn en de hak liefst enigszins veerkrachtig. De zool moet voorziel zijn van een goed profiel. De binnenkant moet glad afgewerkt zijn. Bij zwakke enkels: hoge schoenen. Let dan wel goed op dat de veters niet te strak zitten omdat dit de bloedsomloop in de voet ernstig kan belemmeren.
Het ‘inlopen’ van schoenen behoort met de moderne trekkingschoen en wandelschoenen eigenlijk tot het verleden. Trucs als de schoenen doorweken met spiritus of urine en dan aantrekken om de juiste pasvorm te krijgen zijn absoluut voltooid verleden tijd. Wel vormt een leren schoen zich na verloop van tijd naar je voet. In het begin zullen het vooral de voeten zijn die even moeten wennen aan het bestaan in hoge schoenen. Een paar oefentochtjes maken kan daarom nooit kwaad. Van de wat zwaardere schoenen uit de C-categorie worden na een paar flinke wandelingen wel de zolen iets soepeler en ronder zodat het lopen gemakkelijker gaat.

Onderhoud

Ook al heb je nog zulke dure schoenen gekocht, als je ze niet goed onderhoudt zullen ze een kort leven leiden. En goed onderhoud bestaat uit verschillende zaken. Zo is het bij na altijd nodig om je schoenen af te sealen met sealer. Dit is een goedje dat je op de naden van je schoenen smeert om te voorkomen dat er alsnog water binnen dringt. Voordat je de naden insmeert maak je naden natuurlijk wel eerst goed schoon met een borsteltje. Probeer schoenen altijd zo droog mogelijk op te bergen. Des te eerder het leer droog is, des te langer zal het leer meegaan. Belangrijk is echter wel dat je schoenen nooit droogt bij een warmtebron. Beter is het om ze vol te proppen met kranten en deze om het uur te verversen met droge kranten.
Verder moet je het leer soepel houden door het van tijd tot tijd in te vetten. Dit invetten zorgt voor een beschemliaag over het leer en houdt het tevens soepel, wat op zijn beurt weer ten goede komt aan het loopcomfort en de levensduur. Let er bij het invetten echter op dat je het niet te dik doet. Zeker bij schoenen die een Gore-Tex binnenlaag hebben, zal een extra laag vet de ademende werking bijna volledig lamleggen. Dit werkt irritatie aan de voeten op doordat transpiratie niet meer z’n weg naar buiten kan vinden. Heb je je schoenen eenmaal ingevet, dan doe je er goed aan ze even in de zon te zetten. Op die manier kan het vet (dat warm en dus vloeibaarder wordt) beter in het leer trekken en zal het de levensduur nog meer ten goede komen. Als je daarna de schoen poetst met een droge doek, dan zul je zien dat er een glanzende, harde, maar vooral waterdichte laag over je schoen komt te liggen. Je kunt natuurlij k ook een fohn gebruiken, maar altijd geldt dat je moet uitkijken dat de schoenen niet te warm worden (dit is namelijk erg slecht voor het materiaal). Heb je metalen ringetjes en haakjes aan je schoenen, vet deze dan in met vaseline of een ander soort vet. Je kunt de makkelijk bereikbare plekken met normaal keukenpapier bereiken, de oogjes smeer je in door gebruik te maken van een wattenstaafje met vaseline erop. Dit voorkomt dat het gaat roesten. Dit roesten is niet alleen slecht voor de schoenen zelf, maar zal op den duur ook de veters sneller beschadigen. Er zijn verschillende onderhoudsmiddelen op de markt. De grote merken hebben ook eigen middelen. Deze worden dan ook vaak aanbevolen bij de desbetreffende schoenen. Daarnaast heb je onder andere nog AquaSeal, Nikwax, Villmark of de eigen merken van de verschillende winkels.

Hoe voorkom je spierpijn na een lange intensieve wandeling?

Je kent het vast wel, de eerste dag van één- of meerdaagse tocht ging voortreffelijk terwijl de morgen erna je je bed niet uitkomt vanwege de spierpijn. De spierpijn kan het gevolg van een te zware inspanning dan waarvoor je getraind hebt. Het gevolg van deze inspanning is duidelijk, en daar is wat aan te doen.
Spierpijn-Liever_NietDeze klachten zullen bij vele wandelaars bekend zijn. Je traint meer dan voldoende voor een één- of meerdaagse wandeltocht, je let goed op je voeding, brengt voldoende tijd in bed door voor de nodige nachtrust en laat het biertje voor het slapen gaan achterwege. Aan de voorbereidingen en de levensstijl van een (sportief)wandelaar is vaak niets op aan te merken. Maar wat doet deze wandelaar zodra de wandeltocht achter de rug is? Juist, we zoeken het dichtstbijzijnde terras en ploffen neer voor de welverdiende rust.
Dit klinkt goed, maar is niet verstandig. Probeer daarom tijdens de volgende wandeltocht het onderstaande stappenplan eens uit.

Beweeg

Het klinkt als muziek in de oren om na een lange wandeltocht heerlijk, tegen een boom en met de beentje omhoog, uit te rusten van een lange wandeltocht. Helaas is dat een sollicitatie voor enorme spierpijn. Je spieren in je benen zitten vol met melkzuur, een afvalstof van al die inspanning. Als je nu niets meer doet zal dit melkzuur niet worden afgevoerd met een flinke spierpijn als gevolg. De komende dagen kan je daardoor van wat extra rust genieten omdat bewegen niet gemakkelijk meer gaat.
Natuurlijk kan dat beter. Ga na het voltooien van de wandelroute nog even een ommetje maken van zo’n 10 minuten. Loop een rustig tempo en geef je ademhaling en hart de tijd om tot rust te komen. De verzamelde melkzuur zal netjes worden afgevoerd zodat je je de komende dagen minder spierpijn zult hebben.

Drink en eet

Tijdens een lange wandeltocht gunnen veel wandelaars zich niet de rust om te eten en te drinken terwijl dit juist van cruciaal belang is. Een paar kleine sokjes onderweg zijn hartstikke fijn en zullen de ergste dorst wel wegnemen maar is niet voldoende. Het beetje water dat je drinkt zal snel het lichaam verlaten als zweet. Deze hoeveelheid is daarom te weinig. Drink regelmatig en meer zodat je ook af en toe eens moet plassen. Juist dat plassen is belangrijk omdat via de urine de aangemaakte melkzuren kunnen worden afgevoerd. Motto: Drink goed, plassen moet!Drink tijdens en na je tocht veel water en thee. Zo voorkom je grotendeels de spierpijn en spierkramp.

Slaap

Na zo’n lange, zware tocht is je bed je ultieme rustpunt. Na zo’n lange wandeldag gaan de meeste wandelaars vroeg onder de wol, omdat je lichaam vraagt om deze welverdiende rust. Deze rust is hard nodig omdat in je slaap je lijf in staat is herstelwerkzaamheden te uit te voeren. Bovenstaand advies is natuurlijk niet zaligmakend, maar kan wel de pijntjes verminderen waardoor de volgende dag weer flink gewandeld kan worden.

Wij horen graag jullie ervaringen.